Onderwijs:

Het onderwijs/schoolsysteem in Gambia is gebaseerd op het Britse systeem.

In Gambia heeft het ministerie al veel gedaan om het onderwijs voor iedereen toegankelijker te maken.

Sinds 1998 is het onderwijs gratis gedurende 6 jaar op de gemeentescholen. Zes jaar primery grade 1 tot en met grade 6 kan elk kind gratis volgen. Het probleem voor de mensen is Gambia is vaak de reiskosten en uniformen.

Systeem onderwijs:

  • 2 Jaar Nursery school
  • 6 Jaar Primary grade 1- 6 ( gratis op gemeentescholen)
  • 3 Jaar Junior Secondery grade 7 -9 ( kosten  ongeveer € 30.00 per jaar)
  • 3 Jaar Senior Secondery grade 10 -12 ( vanaf  200.00 per jaar)
  • 4 Jaar University

Aan het eind van grade 6 en 9 wordt er examen afgelegd om over te gaan naar het volgende level.

Keuze mogelijkheden: grade 10 tot en met 12

  • Technische Beroepsopleiding
  • Verpleegkundige (wanneer er wrodt gekozen voor dit beroep wordt dit door de regering betaald met de eis om 10 jaar lang in het land Gambia te werken). Meisjes hebben voorrang
  • Huisarts
  • Cultureel toezichthouders
  • Accountan.

Waarom een school bouwen als er al zoveel gemeentescholen zijn?

De stichting bouwt alleen kleuterscholen, het is makkelijker om van de kleuterschool door te gaan naar het gratis onderwijs. Bovendien zijn de kleuterscholen een bron van inkomsten en is er werkgelegenheid voor leerkrachten en bouwers,

De ouders betalen tijdens de kleuterschool zelf het onderwijs, zo worden zij vanzelf betrokken bij het naar schoolgaande kind en is de overstap naar de basisschool makkelijker.

Waarom maakt de stichting alleen gebruik van de gemeentescholen?

In elk land heb je arme en rijke mensen, zo is dat ook in Gambia, Privé scholen zijn erg duur, dit kunnen de  meeste mensen in Gambia niet betalen, hier gaan meestal de kinderen van ministers of advocaten naar toe.

Wanneer er kinderen van een armere familie op deze scholen terecht komen door sponsoring krijgen ze vaak problemen. De kinderen willen dan ook betere schoenen, een mobiele telefoon, IPad, ze gaan dan schooien bij de sponsor en daar zijn de meeste sponsors niet van gediend. Ze stoppen met de donatie en hebben een vervelend gevoel bij alles wat ze hebben willen bereiken. Het kind heeft dan helemaal niets meer. Dit leidt tot meer armoede.